Yukarıdaki görseli yapay zekaya çizdirdim. Her zamanki gibi.
Hep gece yarısı başlar insanın sancısı,
Beyin kabus ve fikir doğurur sıra sıra,
Yürek isyan kusar kağıda,
Sade kağıda mı? Havaya, toprağa ve suya.
Saat on ikide pişmanlıklar çalar zihnin kapılarını,
Sevgiliye söylenmemiş o söz
Sarılmayış babaya son kez
Sözlerin en güzelinin söylenmeyişi anneye,
El vermeyiş son kez kardeşe, dosta...
Ama nafile...
Gece çöker yarım sevgiler ruha,
Yaşanmamış aşklar,
Okunmamış romanlar...
Ve böyle giderse her yerdeler küçük filozoflar,
Yürürler Sokrates gibi ölüme,
Bırakırlar ömürlerini bir ipe,
Erişmemek için bir daha böyle geceye...
BÜKREK/Yusuf Can TOPÇU/Kayseri.
Yorumlar
Yorum Gönder