Yukarıdaki görsel anlatımım ile yapay zeka tarafından oluşturulmuştur.
Yine sahte rüzgarlar esiyor gönlüme,
Bir uyanış arıyorum masum gözlerime.
Olmamalı böyle bedbaht hayat,
Görüyorum tüm aşklar bayat.
Bir fatih olmak isterken aşkın kadim yüreği,
Koskoca bir okyanusta kırılmış geminin dümeni.
Şimdi var git deryalardan deryalara,
Sonunda batacak gemin küçük bir adanın kıyısında.
Erkek yüreği adam gibi sevse de,
Sevda başa bela keşke bilse.
Gel ey dost kaybetme kendini,
Çarpışırken ölmek ulus uğruna en güzeli.
Zira ben sanırdım aşk evrenin en özeli,
Halbuki bir kandırmaca bir düzmece işin özeti.
Bu karanlığın askeri,
Düşürüyor ruhumun tüm cephelerini.
Korkmuyorsun lakin korkmalısın,
Korkunu sevdaya sunmalısın.
Sevdanın kurbanı olmalısın,
Ki bir daha sevmeyeceğinden emin olmalısın.
Bir bit yahut pire,
Koca adamı düşürür derde.
Hasta koyar yatağa,
Kaldırmaz başı bir daha göğe.
Aşk böyle işte bir ilizyon,
İşte izledik bitti vizyon.
Seyirciler terk etti gitti,
Yine boş kaldı salon.
Bu hikayenin kahramanları ölü,
Galip her zaman kahpe dölü.
Sonbahar yine kötülüğün günü,
İşte umudum bugün öldü.
Sarsın ateş sinemi istemem,
Bir gönüle bir daha düşmek istemem.
Eğer aşk saf çile olacaksa,
Uçmağdan başka yer istemem.
Diretmeye zorluyor yaşam sevdayı,
Halbuki bu bir lanet yahut musallat olmalı.
Ve her tuzağın ardından beni Tanrı kurtardı,
Biliyorum Tanrım böyle olmamalı.
Bir büyü yahut hastalık olmalı,
Yoksa insan niye sevdalanmalı?
Doğanın tuzağı yahut Tanrı'nın imtihanı
Böyle kullara çullanmamalı.
Ey nazlıların nazlısı muhtacım,
Bir duana yoksa kalbinden güzel bir hisse.
Ruhum yine bir kafeste,
Bir şekilde kurtulmalı.
Haşa sitemim kendime,
Tanrıya naz ne haddime.
Sade yarattın ya aşkı tanrım,
Düşür düşüreceksen beni en güzeline.
Bu satırlar sulanmalı gözlerimin pınarı ile,
Lakin yüzüm de yok sana gelmeye.
Bir bilmecedeyim bilmece içinde bilmece,
Şeytan düşmanı içinde beni yenmekte.
Yitiriyorken ruhum kendini nefsinin içinde,
Ona karşı sade kötü yeşermekte.
Açıyor kainatın bir yerinde gonca güller,
Lakin görüyorum uğramıyor yeryüzüne.
Yahut yeryüzünde tomurcuklanmakta iyiden filizler,
Bitmez bir em kaynağı sonsuz acı içinde.
Bir acı em yetmekte bin acıyı silmeye,
Tanrım elbet lütfederse.
Artık bitmeli sevda kılıklı şeytanın soyu,
Dirilmeli kahramanları romanların mutlu sonlarının.
Ve kesilmeli bıçak gibi tüm dertler,
Cennet içimize derhal doğmalı.
BÜKREK/Yusuf Can Topçu/Kayseri.
Yorumlar
Yorum Gönder