Yukarıdaki görsel anlatımım ile yapay zeka tarafından oluşturulmuştur.
Bak ey yürek şu dünya azabına!
Yerin de ne darmış meğer!
Gül koklayınca açar mı bahçeler?
Bülbül duyunca ferahlar mı sandın günler?
Yurtsuzmuşsun ki eyvah!
Duydum sen de unutulmuşsun heyhat!
Bir kelam ile ne elde edilir cennet,
Ne bin azaba değer şu kıyamet.
Gel ey etme desen de kendine,
Dur deyince durulmaz kanayan yerler!
Vah ki vah güneşin ateşi dağlayamaz seni,
Okyanuslar döksem ferahlatmaz seni.
Bilirim sandım her şeyi,
Bilmediklerim açtı yâreyi,
Gel etme zulmü kendine reva görmeyi,
Yandıkça aydınlanmıyor geceler.
Ey yürek yanma son deminmiş gibi!
Hücrende bulamazsın saadeti!
Gel cihana hükümdar eyleyeyim seni,
Bilirim dindirmez halet-i ruhiyeni.
Ey yürek sitemkarım şu öksüzlüğüme,
Gözlerinin ışık ruhunun keder görüşüne,
Seni yakan yangına isyankarım,
Dönüp ardına bakmayana ahım...
BÜKREK/Yusuf Can Topçu/Kayseri.
Yorumlar
Yorum Gönder