Yukarıdaki resim anlatımım ile yapay zeka tarafından oluşturulmuştur.
Esir değil miyiz sevdanın acımasız pençesine?
Öyleyse kavuşmak değil mi hürriyet?
Ne acıdır uzaklardan seyretmek seni,
Vuslat mı, hasret mi gözlerde görünmek?
Ucuz kaldırımlar üzerinde ağır adımlarla,
Yüreğin saman kokulu sütunlarına sevdanın temennisi yazılmış altın varaklarla,
Ne aşık memnun ne maşuk şiirlerde,
Bir çare bul bu vaziyete ruhum, henüz yaşarken.
Artık gri günlere uyanıyoruz,
Ruhlarımızın nuru sönmüş gibi,
Gitmiş gibi en üstün neşeler bizden,
Terk edilmişiz kederlerimize sanki.
Bu bir hiçlik değil midir yoksunluk renklerden?
Tatlardan habersiz gülmeler,
Soluk yüzler,
Bir hiçlik değil midir?
En güzel renkleri ve neşeleri sen değil misin beraberinde götüren?
Lakin senin de haberin yok götürdüklerinden,
Elbet içimizde çiçekler açabilirdi,
Baharı katletmeden evvel.
Ve güneşin ışığıyla selamladığı günler de yakındır elbet,
Bir umuda dirilir baharlar,
Kuş konarsa hakikatinin çınarına,
Elbet renklenir günlerimiz o zaman.
BÜKREK/Yusuf Can Topçu/Kayseri.
Yorumlar
Yorum Gönder