Evrenin kucakladığı uzunca lacivert koridoru
Sarmakta ruhumu
Pençesinde kahverenginin tüm gezegenler
Savrulmaktayım belli belirsiz bir gezegenin taş parçası gibi
Parçalanmaktayım tozlarımı savurarak önemsiz bir yıldız gibi
Ruhum kalınca bir atmosfer
Giremiyor ki gönlüme taştan sevda
Ve uçmak ki ebede
Seyir etmek evreni koşarken hedefe
Varılır mı varılmaz mı bilmem
Gönlün rızasın alınmadıkça
Alem uçsuz , ta ki Akbergü onu tutana kadar...
Yorumlar
Yorum Gönder